30 zanvié 2007
Moin la fine anparl azot mon bann kamarad, sak la pa invant zèf bouyi la ? Pour sïr moin la fini. Alors, parlfèt, zistoman moin la trouv inn yèr-o-soir. Nou koz-koz in pë aprésa, lï di amoin li lé an traka.
« An traka ! » mi di ali. Kossa ki mèt aou an traka ? Li fé amoin pou répons : « La rout an kornish sé son traka, akoz pou travèrsé, koméla i fo donn inn éro. » Moin la kalkil lo boug lé fine éstrévagé. Trakassé, pou in n’afèr v’ariv, i di, lané dé mil-disèt, i fo son tèt la pa bon. Dé mil disèt, la pa koméla.
Trakassé pou in n’afèr konmsa, i vo mié li rod in n’ot traka. Lokazion i mank pa outor !
Alors, li fouy dann son posh, li tir in piès in éro. Li di amoin, lï la fine komans ramassé. Astèr, li la désid arèt ramassé. I ginye in mash avèk sa pou marmay. Apré, so kou isi sé li ki di a moin : la pa bézoin trakassé, traka pou sa, sé traka pou la po patat.
Justin
© Copyright 5 mai 1944-2012 Témoignages | Tous droits réservés.
Reproduction, even partial, of the contents of pages on this site without prior consent is strictly prohibited (short citations are permitted by French law for comments and criticism, as they are strictly concurrent, and are specified the original author and the Internet link to the source page).