Mi pans pa sa patoi-la i di ankor souvan koméla. Pou kosa mi di sa ? Pars la lang sé in n’afèr vivan, désèrtin kozman i aparète épi i disparète. Rozman néna gardien la lang : zot lé la, zot i ékout, zot i avèy. In patoi an danzé ? Zot i rolans, zot i ansèrv, konmsa zot i donn lo patoi in n’ot vi. Néna galman sak i fé, konm nout bon kamarad Danyèl Honoré téi di somi-lo mo, d’ot i fé diksyonèr. Mi oi sa lé dos, moin ! An parlann lo kozman moin la mark an-o la, sa i vé dir sinploman : kont dési mé fyé pa tro. Ou i éspèr in rotour, li la pa sir ditou. Mi souvien mon granpèr l’avé prète in moné in boug téi apèl Rober marshann lé, mé li apèrsoi lo karyol lo boug i pass pi ditou dovan son port. Li domann domoun é pou bien fé konprann la sityasion inn la di ali : « Robis pik o zèrb ! » é mon granpèr la pi rovi la koulèr son larzan. Alé ! Mi kite azot rofléshi la dsi é ni artrouv pli dvan. Sipétadyé !