Zot i koné, néna désèrtin moun i pans arienk annuir lé zot. Pou zot annuir sé z’ot plézir é zot i shoizi la tète pou fé sa. Do préférans, demoun san défans, sansa demoun néna trépé la réparti, demoun zantiy. I diré zot néna in sizyèm sans pou fé sa ! Mé afors annuir, zot i ariv a tronpé é zot i tonm dsi désèrtin moun sé do vré boul dé nèr. L’èrla, antansyon zot lé riskab fé alime azot san zalimète. Mi an souvien, dann tan moin lété lisé, l’avé in anmèrdèr d’promyèr klass épi in bon marmaye. Marmaye la té lo souf doulèr. Li la armasé mi di azot, ziska lo zour son trop plin l’arivé é zour la, li la alime lo kasèr lo kui é li la porsuir sa san rolash si tèlman lo boug la gingn la pèr pou la vi. Alé ! Mi lèss azot rofléshi la dsi é ni artrouv pli d’van sipétadyé.