Piblik bienémé, mi pans konm moin zot i koné kozman-la dopi lontan vi ké moin mèm mi rapèl sa dann tan moin lété fèb pou vréman. Kisa téi di sa ? In vyé l’amontrèr, kasèr lé kui dovan l’étèrnèl. Li téi di sa kan nou té anrotar pou mète anou dsi l’ran pou rant dan la klass pars i fo di la vérité nou, étan pti garson, nou l’avé vréman lo dan la tète é nou l’avé zamé fini inn parti kisoi kadok, kisoi d’toupiy, kisoi zasyète o trou, kisoi d’lu kouri sansa d’ot zé ankor. I tèlman ké lo kozman moin la mark an-o la lété pa vréman i règ a réspékté pou nou. I fo dir dann tan, révèye, avèk la montr té rar konm korn lapin. Mèm légliz té blizé sonn la klosh troi foi pou la mèss komansé : promyé, dézyèm épi troizyèm son. L’antèrman, katrèr pou sinkèr. Mé o fon, mi koné pa si dann tan nou lété pli éré sansa maléré ké zordi. Tout fason l’avé in èr nou téi réponn prézan, té nout dèrnyèr èr. Amlé ! Mi kite azot rofléshir a dsi é ni artrouv pli d’van. Sipétadyé !