Mi koné kélk’in i pass son tan pou fé travaye son lang dann mové sans é anplis avèk in mové l’éspri. Mé kan d’moun i di ali konmsa sa la pa dé shoz a fèr, li réponn li la fine domann pardon la pèrsone la plipar d’tan dann son prop famiy. Mé sa i anpèsh pa li rokomansé é lo pli pir li trouv la pa normal demoun i diré i anvé d’li. I di, é lé vré : « Lyèv i koné son zèrb ! ». Mé dé foi lyèv i kroi li koné son zèrb mé li koné pa pou vréman. Donk la pèrsone mi anparl azot sirman i pans èl i koné si tèlman bien son moun él i pans lo moun va pardone aèl, ankor épi ankor alé oir si d’moun i pran pa kont in foi, si li pran pa kont dé foi, momandoné konm i di li lé plin é kont pi li pou pass la gome dann son mémoir. Alé ! Mi kite azot rofléshi la dsi é ni artrouv pli d’van. Sipétadyé !