Tousa dmoun dann shomin ! Moin lé a dmandé si nana ankor in bon pé grann pèrsonn l’arèt zot kaz zour-la. Tousa flèr dépi an déor simitièr ziska anndan ! Sépa si nana ankor in bonpé la niabou sov zot kor zour-la.

Domoun, domoun, domoun, partou lé foulé ! I sort in simitièr, i sava dann in n’ot. I sort dann in vil, i sava dann in n’ot. I prétan pa oubli in sèl vié famy dann in tonm par-la, épi I larg in pti flèr koté shak kroi zibilé, pou tout bann mor lapi d’famiy vivan, pétèt zot l’am la pankor trouv in son plas pou li kalé. A ! lo bann tonm lé mayé inn avèk l’ot. Talèr, i fo marsh sü inn pou ariv koté in n’ot. Oté ! marsh pa la dsi ! Sa lé an frish, mé nana in moun la dsou : larg in pti flèr pou li, akoz li galman, i pé pa oubli ali konm sa.

Alor lo mor, demoun i èm ou bien demoun i krin, sansa lé dé an mèm-tan ? Shakènn na son répons li la trap dann nout rézèrvoir bann kroiyans. Sa i mank pa dann in péi mélanzé kom la not... Pou lo réstan : sa i gard shak moun ! konm lo manièr li konpran la vi, donkalor manièr li konpran la mor. Sa in n’afèr pèrsonèl sa !

Justin