Mé z’ami, moin la touzour antann so zistoir d’vèr k’i pik lo kèr é ziska zordi moin la pankor konprann kosa k’sé sa. Biensir mi koné lo vèr i rant dann lo vantrikil lo kèr lo shien : sa i donn in maladi i apèl lo « dirofilariose ».

Mé pou demoun, mi koné pa vréman. Mi koné lo vèr olèrk fil par an-ba i sort par an-o épi i fé tourn kolé marmay dovan déyèr, mé lo vèr dann kèr, Mistèr é konpagni. Mé, konm di lo kont, sé t’in provèrb é kosa li vé dir : li vé dir par ébzanp ou i fé grandi in moun é aprésa li fé aou d’tor kan li lé gran. Sa lé pa vré arienk pou in moun, sa lé vré osi dann la politik, dann la politik é moin nana kék z’ébzanp pou dir azot. Mi dir ar pa, mé Brutus la pa tyé Sézar, son papa adoptif ?

Kosa zot i anpans ? Arien ditou ? Fé travay z’ot koko ! Fé bouy z’ot matyèr griz ! Zot va oir, ké, rant-rant, ni pé z’ète, tazantan, dakor rantre nou.

Nb Na in shanté Michel Admette i di sa : mi nouri pa lo vèr pou pik mon kèr