Donk lo roi avèk son konvoi i pass dovan lo shato.lo shate i salué lo kortèz avèk son gran shapo é li fé rant lo konvoi, konmsi li lé propriyétèr l’androi. Lo roi i domann : « Mésir Mimi : kisa i lé shato-la ? Sa ankor shato mésir Émé sa. ? »
Lo mimi i aprouv. Lo roi lé plin l’admirasyon é kan i rant anndan li apèrsoi son palé koté shato-la dizon kalbanon koté la kaz bann blan. Lo roi i rant : manzé lé sèrvi, boisson an poundyak, flèr tout koulèr an bouké partou. Tout lo konvoi i manz, i boir, i amiz la fiy lo roi i pass son tan koz avèk troizyèm garson moulèr mayi. A ! final de kont lo shate lé fyèr sak li la fé.
L’avé in foi pou inn bone foi, mésyé lo foi, la manz son foi avèk in grinn-sèl.

Donk, lo roi lé an admirasyon pou tout sak Émé, troizyèm garson défin moulèr mayi l’avé konm bien. Lo mimi la aranz lé shoz pou fé kroir lo roi tout sak li la vi dopi lo matin : tout karo mayi, tout park zanimo, tout létan poisson é pou finir lo zoli shato lété son mètr lo propriyétèr..
Alé oir té apartien l’ogr mé konm sète-la lé mor konm moin la rakont azot dèrnyé-dèrnyé foi-li la tonm otanba in vyé pon an boi épi li la kass son kolé : mor, définitivman. La pi pèrsone pou vni réklam tousala é tout lo zafèr sé Émé lo mètr, lo propriyétèr. Lo ro i oi sa konm in bon parti pou son dèrnyé pti fiy.L’èrla, li di avèk lo shate :
« Mésir Mimi, mésir Mimi, si out mètr Mésir Émé i vé bien, si li fé son domann, ébin moin lé dakor prann ali pou jandr é ma fiy sar dakor èl osi par raport sak mi oi. »
Kan lo roi i di sa, li amontr lo mimi son mètr avèk la fiy lo roi apré kozé san z’arété . Lo shate i oi l’afèr lé bon é li lé désidé fé in n’afèr konmsa son mètr sar tiré d’la mizèr pou d’bon.
Kriké ! Kraké ! Kriké mésyé ! Kriké madam !

Koman lé shoz la éspasé apré ? Mi koné pa bien ozis, pars moin té pa la. Moin la antann bann vyé moun apré rakonté é donk mi rakont azot sa zordi konm moin la gard sa dann mon mémoir.

I paré, lo konvoi la rant dann palé lo roi épi in gran sérémoni té fine roganizé. Shakinn la mète son pli zoli linz brodé an or. In kantité domèstik avèk domoizèl d’onèr la rant an parmi. Lo bann ségnèr la fé in rasabnbloman pou antann in nouvo ségnèr pèrsone téi koné pa mé toulmoun i fé konmsi zot téi koné ! A ! Moin la bien koni out papa ! a ! Out momon lété inn bone fam oui ! Invitasyon, par dsi i nvitasyon, konpliman, par dsi konpliman.

Pars lo shate l’avé fé la loson son mètr é li l’avé di sak i fo fèr, koman i fo fèr, kosa i fo pa fèr é rozmn lé shoz la spass korèktoman.I fo dir osi l’avé inn-dé konséyé téi amontr kosa i fo fèr, kosa i fo dir, koman i fo fèr é koman i fo dir si tèlman konm i di la pa fé in sèl fos note.

Aprésa la fé lo maryaz : in gran maryaz siouplé. Moin lété pa la, mé in vyé famiy amoin la sèye rant dan la dans é konm li té pa invité ébin la mète ali déor é aprésa li la rakont amoin sak li l’avé vi épi pétète li la brode in pé otour avèk lé z’alantour.
An touléka, d’apré sak moin la antann dir, tout la bien éspasé é pli tar garson moulèr mayi désédé, Émé, kan son bopèr lé mor li la vni roi é konm son prinsipal konséyé llété lo shate li la nyabou amenn son bark konm ki fo.

Mon zistoir lé fini. Si li lé vré, lé vré ! Si lé mantèr, la pa moin lotèr ! Koton mayi i koul, rosh i flote.L’avé inn foi pou inn bone foi mésyé lo foi la manz son foi avèk in grannsèl é i paré ankor zordi, li kriye dann la nuit : « Rann amoin mon foi ! Rann amoin mon foi ! »

Zistoir La fini