Mi pans sa sé in kozman i égzis in pé partou, in pé dann tout péi, in pé dann tout lang. Sa i fé pans amoin lo z’istoir l’anprèr romin té i apèl Vespasien. L’anprèr-la la vni apré Néron é li l’avé in gran bézoin l’arzan vi ké Néron l’avé bien gaspiye l’arzan piblik. Li la désid mète toilète péyante dann Rome é konm son garson téi di ali, in n’afèr konmsa i grandi pa z’ot famiy, li la réponn : « Mon garson, l’arzan la poin l’odèr ! ». Aprésa, la nonm bann toilète piblik, bann véspazyène.… Ni pé kant mèm poz anou in késtyon : l’arzan sal, sa la poin l’odèr sa ? Sa sé in l’arzan konm in n’ot ? Kosa ni pé pans l’arzan volé, l’arzan la drog , l’arzan la frode fiskal ? L’arzan prop, avèk l’arzan sal, sé kant mèm pa lo mèm z’afèr. Alé ! Mi lès azot kass z’ot koko la dsi é ni artrouv pli d’van, sipétadyé.