Madam Soubou, momon Maurice la rapèl amoin kozman-la, é zot i pé kroir amoin sé in kozman i tourn dann mon tète sé tan isi. Kan moin lété marmaye, dann la kour l’ékol boi d’nèf Sind-ni, mon momon diréktris l’ékol la, dann tan, l’avé plant in l’alé roz, gayar gayar roz avèk inn dé téi san bon vèye pa koman. Nou marmaye, nou té i sava rode bébète l’arzan dann roz la é tazantan ouye ! Zépine té i pik anou, é mèm téi kass dann nout doi. Na poin, dann on souvnir, in flèr pli zoli k’in roz, mé doulèr zépine la pa kouyon non pli. Kèl i fo mète anlèr, Son zoli, son bon l’odèr, sansa son pikir. Moin, pèrsonèl, mi pran son zoli, son gayar l’odèr tanpi si an pasan li ariv arash in goute de sabn avèk mon doi. La vi lé konmsa ! Bin, alon pran ali konmsa. Alé ! Mi lèss azot kass z’ot tète la dsi é ni artrouv pli d’van sipétayé.