Mé zami, mi koné pa zot, mé moin é aforstan lo tan i pass, kan mi rode in mo, mi trouv pa. La pa bann mo konpliké, mé bann mo normal, lo sans la pa tro difisil, mé oila néna kékshoz i blok ali, tèrla dsi l’bout mon lang é inposib fé sort ali an déor d’mon boush… Mi souvien, in zour té lo mo anéstézis : inposib trouv ali promié kou, i nposib fé sort ali dann mon boush. Sof ké, in zour, moin néna in zanfan la di amoin : « Ou i koné intèl ! Ou i koné li sé inn bourik donk in anèss é ou i koné èl lé anéstézis ! Donk pans aèl, pans l’anèss é lo mo v’ariv toutsuit ! ». Sa té vré pou vréman é astèr mo-la i rèss pi koinsé dsi mon bout lang é mi di ali dirèk. Mé si l’avé arienk kékmo i fé lang ma foursh noré té bon, mé néna plizyèr, plizyèr dizène é dovan lo moun mi soufèr pou in n’afèr konmsa. In moun la di amoin mark dsi mon bra, mé mi oi pa moin alé par isi par laba, grimé konm Popèye lo marin é anplis moin lé pa sir k’i marsh. Alé ! Mi, kite azot rofléshi la dsi é ni artrouv pli d’van. Sipétadyé !