Donk, konm moin la di azot Grandyab la mète lo marmaye an lésklavaz. Zot i souvien li la shanj lor Grandyab an sann é lo dyab téi pardone pa li, mé li son koté, li di dann son kèr : « Mi vann ar pa ou mon l’am é mi vann ar pa, é mi vann ar pa !!! ». Donk granmatin avan fénoir lo boug téi mont dsi shantyé é lo soir fé noir li té i ardésann. Mé son tourné viré la fini par atir latansyonn d’moun. In mo i amenn dé, dé mo i amenn troi, ziska ké l’moun i fini par konprann kosa l’apré spassé.

An parmi l’moun l’avé in ga téi apèl Di Milyé : zot i rapèl bononm-la, in gabyé kosto é zistoman li la fine aoir a fèr avèk Grandyab é lo dyab néna in souvnir kuizan si tèlman li la gingn lo kou d’ baton kan l’amar ali avèk in piké dan la kour épi la donn ali, la donn ali, la donn ali mèm.

Donk in zour Di milyé la di avèk lo ga : domin kan o u i mont, ou i sava pa ziska shantyé, ou i rèss isi, mon kaz é m’a règ out problèm moin… Landomin, Lo marmaye la rèss avèk bann Dimilyé. La pa tardé, Grandyab l’arivé é la mète a kriyé : « Kilé mon zésklav, rann amoin sa, sansa mi défrish azot la ! ». Dimilyé l’avé la fors bondyé-li, é li fé fas lo Grandyab é li la di :

« Aou Grandyab ou la fine goute amoin ou é si ou i vé ni robis. Ou i vé ni pran ankor in kou ? »… Oté Grandyab la sové, sové mi di aou é sé konmsa lo marmaye la nyabou sov ali épi li lanshèv rèss avèk bann l. Libéré : Li té libéré ! é sa lété in bon n’afèr pou li.

Si mon zistoir lé vré, li lé vré, li lé ! Si zistoir lé mantèr, la pa moin l’otèr. L’avé inn foi, pou inn bone foi mésyé lo foi la vann son foi avèk in grinnsèl.

Zistoir lo moun la vann son lonbraz Lo dyab la fini