Sa i rapèl amoin in zistoir vré : mon papa l’avé bèf é té i ariv défoi lo bèf vé pa manzé i vé pa boir. Son kolèr té i mont é konm li klété in spès fors natirèl in foi li la fou in kou d’poin lo bèf é li la tonm kat pat assiz si tèlman té bliz étyé lo pov bèf téi apèl roujé…

In foi moin la antann in l’inspéktèr l’ékol la di amoin sa dsi in bann marmay té i fors pa dsi lo travay l’ékol. Moin lété éstazyèr é moin té apré fatig mon tété pou fé konprann marmay dé grin matématik. Konm lo l’inspéktèr té i oi amoin apré forsé pou sèy fé mon travay, lo boug la di : « Fatig pa ou pou sèy fé boir in bèf la pa soif ! ».

Pou mon par moin lété rousté par in kozman konmsa pars mi di lo bann marmay sa marmay mon péi, insilt azot sé insilt amoin. Nou la fout in priz dé guèl é la pa pou sa bann marmaye la myé aprann. Alé, mon bann dalon, ni rotrouv pli d’van.