Nana mang anlèr lo pyé é nana mang la fine tonm atèr. Sak dsi lo pyé, li na ankor in karyèr dovan li : kisoi k’i manz ali an rogaye ! Kisoi k’i manz ali an jone pou salad ! Kisoi k‘i manz ali an mang mir ! Li na la plas pou grosi, pou joni, pou miri avèk son tan. Mé in mang la fine tonm a-tèr ? Dizon son karyèr lé fini. I rès ali arienk pou koulé, pou noirsi, pou sésé. An plis koméla nana la maladi lo ra é lé pa konm lontan, si na in bout bon dsi, ou téi sèrv san pran prékosyon lo promyé goutèr-itilizatèr. Koméla non. Donk, in mang a-tèr, son karyèr lé fini : li lé tousèl, san famiy, san z’ami, olèrk ète dsi pyé d’boi an parmi kamarad, olèrk réspir l’èr in pé pli pir é balans dan la briz dousman dousman l’été sansa l’ivèr. Astèr si ou i pran in moun pou sa, i pran pa li pou granshoz é li pé pa z’ète kontann sa. Sof ké dé foi ou i kroi sa, alé oir la pa vré. Na dé foi ou i kont pou kékshoz pou kélk’in… Kansréti dann kèr in zézèr inkoni mèm, konm di mon dalon, mon frèr Axel Gauvin, dann kèr in zézèr n’inport ékèl koulèr. Alé, ni artrouv pli d’van.