Zistoir pou rakonte dsi galé.

Si zot i ansouvien bien, lo dyab lé mor krazé dsou in mèl la pyèr. Landroi li lé antéré in gayar pyé sitouye la ropoussé. La done zoli sitrouye mé té lo dyab mèm pars kan i kass ali, li arète pa grossi épi li di mové parol. Ptizan la ékoute son marènn é lo sitrouye la pète an mil morsso dann fon lo pon dann in pti bassin d’lo. Shak boute sitrouye la donn in pri poisson rouje é érère son par, li la pèsh i pti poisson li la mète sa dann son sak a do.

Kriké Méssyé ! Kraké Madam ! la klé dann mon posh ! La taye dann out sak !

Pti zan, i marsh, marsh, marsh mèm. Mé toutinkou, li antann dann son bèrtèl in voi apré di : « Twé la pèsh amwin, twé va porte amwin ! » é oila é lo sitrouye dann bèrtèl i grossi, grossi, grossi mèm. Ptizan i tire son sak dsi son do épi li vèrs lo poisson atèr. Lo poisson i mète a marsh déyèr li si li marsh, é a kour déyèr li si li kour.

Rozman Ptizan i trouv in bèl léléfan, é li di léléfan :« Porte ali ! ». Léléfan lé dakor mé momandoné afors lo poisson lé gro é ké li koz-koze mèm pou di mové parol. Léléfan i fini par di Ptizan déssande atèr épi bate a pyé. Ptizan lé fini so foi issi. So kou issi li lé ménassé pou vréman.

Kriké Méssyé ! Kraké Madame ! L’avé inn foi pou inn bone foi méssyé lo foi, la manze son foi pou in grinnsèl.

La marène Ptizan i oi son fiyeu lé dann danzé é li désside ède lo marmaye mèm si lété in tète dir.

Uityèm morsso la fini – névyème i komanss mardi