Tizane avèk tizan la nyabou shapé. Dann zot ti panyé zot la vol-vol anlèr ziska zot i ariv la kaz zot famiy. Mé zot la pèr kant mèm pars Garson Grandyab i sa vnir vite pou arshèrch son madam. Lo momon banna i di zot zanfan alé kshyète la kaz in voizine é pi bouz pa ziskatan i di azot vien.
L’avé inn foi pou inn bone foi mésyé lo foi la manz son foi avèk in grinn sèl.

Ala Garson grandyab i ariv. Li di : « Bonzour bèl mèr mon madam avèk son frèr la pankor arivé la ? » Lo bèl mèr i réponn : « Pou kosa ou i di amoin sa ? Néna lontan moin la pankor vi azot-dopi kaziman lo maryaz moin la pankor vi azot. ! ». Bèl mèr, Garson Grandyab i di : « Pou sa mèm nou la vni zordi mé banna la vni avan é moin la tonm in pé an rotar ». Momon Tizan i di : « Pé sfèr zot la pèrd an rout é sé pou sa ou l’ariv avan zot. Mon zann arète in pé, pou ropozé kan banna v’arivé ébin nou va rotrouv n out tout ansanm ! »
Lo bèl mèr i done in shanm avèk in li son zann é i kont pa ziska troi Garson Grandyab i dor. Li té bien fatigé i fo kroir. Amoins ké li la tro manzé pars momon Tizan i oi la fine fé déga dannson park volaye épi dann son park kabri. Garson Grandyab la fine fé son bazar la vyann kri.
Kriké ! Kraké ! Kriké mésyé ! Kraké madam !

L’èrla, momon Tizan i ézite pa, èl i mète dofé dann payass é in néstan Garson Grandyab la fine griyé é bien griyé siouplé ! I rèss in pé la pousyèr noir dsi la tèr. Pi d’Garson grandyab, arienk in pyé sitrouye la komans pousé.
Momon Tizan i apèl son dé zanfan é i di azot : « Pi bézoin la pèr Garson Grandyab lé fini n-i ni. Li la griyé dann ti shanm déyèr ».
Tizan i méfyé. Li di son momon : « Momon kosa i lé pyé sitrouye la ? Koman li la pous konmsa li ? Sa in n’ot Grandyab sa ! I fo élimine ali »… Ala Tizan i vèrs lalkol dsi lo pyé sitrouye é i bril ali son tour. Garson Grandyab la pi la éstèr.
Si zistoir lé mantèr, la pa moin lotèr. Moin pou mon par mi rakont azot sa konm gramoun la rakont amoin.
Koton Mayi i koul ! Rosh i flote ! L’avé inn foi pou inn bone foi mésyé lo foi la manj son foi èk in grinn sel.