Si mi di azot koméla, dann nout sosyété, épi d’ot galman, tout zafèr i transform an larzan. Ali mèm tèrmomète, ali mèm baromète, li mézir lo sho avèk lo fré ; lo dir avèk lo tann, lo bon avèk, lo doulouré avèk sak lé pa, lo mové konm lo bon, lo dogré d’bonèr konm lo dogré d’malèr. Figir azot néna d’moun i dépoz brové pou zot vni propriéyétèr dsi in n’afèr lé la dopi lontan é pèrsone la zamé bataye pou pran sa pou zot. Bann kapitalis lé for pou sa… Zis in n’afèr moin la obli dir : pèye lodèr manzé ? Oui moin lé dakor ! Mé avèk lo brui mon pyès larzan. Alé ! Ni artrouv pli d’van. Sipétadyé !