Tou lé matin, kan Tikok i lèv, son monmon i di ali alé bros son dan. Alors, Tikok i sava dan lo fon la kour, i kas détroi fèy pès, i frot son dan avek, i pran la pint dolo, i rins in kou é lé fini par la ! Son dan lé bien konservé konmsa !
Soman, n’in kou, Tikok i sava la « mézon » Rémon (akoz Rémon sé in marmay, son fami lé ris). Lo granmatin, Tikok i oi Rémon dan la saldobin (ankor in zafèr Tikok na poin son kaz ! Dolo dan la kour, li na poin, ka-zizé* in saldobin ! ). Rémon l’apo bros son dan. Soman, olèrk li anserv fèy-pés, li anserv in espès lo gonm blan i arsanm la krinm larourout. I apèl sa « dantifris » ésa i fé in féfré dan la bous, lé gayar !… Ariv son kaz, Tikok i di son monmon : « Monmon ! Dmin matin, mi bros mon dan ek dantifris, moin ! »
Madam Biganbé i arvir :
« Dantifris !… Dantifris !… Alé azot ! Ek zot manir rod la modernité, zot va oir si zot dan i sap pa !… Epi Tikok ! Ou i kroi larzan i sours dan la kaz ? » El i di sa, soman son kèr i fémal po son zanfan. Alors i fé in sakrifis, i asté in tib dantifris po Tikok !…
Sé konmsa Tikok lé vni in moun, é la koni kosa i lé dantifris. Soman, lo non lé an zobok é lé zafèr i anbruy.

Kan, in zour d’ katorz-zilièt, Zan-lik i ariv la kaz Tikok i di ali :
« Tikok, anon la fèt ! Nana karousel, la misik an kiv, balon, pétar, tousa-la ! Asoir nana osi fé dantifris ! »
– Fé dantifris ? … Kosa i lé sa, ankor ? » Tikok i di dan son kèr. Li mazine daoir i sa fé pèt in gro tib dantifris, é i sa barbouy la figir marmay avek po fé mardigra ! Sar komik ! Aléoir, ou ! Lo soir Tikok i oi do-fé i pèt-pèt dann sièl ! I fiz, i pèt ! i fiz, i pèt ! Promié foi Tikok i oi sa. Li mank gagn sézisman, mé li lé kontan ! Lé zoli fé… dantifris !

Christian Fontaine