« a ! si moin té gingn vol komsa, moin noré bat karé in pé partou dann sièl La-Rényon » li di dan son kèr.

Soman, promié foi, in zoizo té vol osi ba, kaziman koté son tèt.

« Oté, ou la pa pèr don » Ti Bèn i kri.

Toultan, son gramoun téi di zoizo-là la pèr demoun. Astèr té pa vré. Papang té voltiz konm bann lavion karnèr. Ala li roul dann sièl, li fonss ziska tèr, li armont in kou, li ar’dsann. Ala pa li kalbit atèr. Son zèl la frol atèr dawar. Ti Bèn la vi tout. Lo papang téi bouz pi, li kri solman « kièè, kièè, kièè ». Li sé-d kour voir pli pré kosa l’arivé. Papang téi bouz pa. Ek prékosion, Ti Bèn i zèt son mousoir si la tèt lo papang. Lo zoizo i bouz pa mèm. Li trap lo zoizo, amar son pat, pou-k li bouz pa. Ti Bèn olèrk mont travay l’ashèv désann son kaz, po amont son fami son trouvay. Gramoun Zan-Igo lavé zamé vi in papang osi pré. An-fèt, son zèl té rouvèr èk in morso d-boi. Ti Bèn lavé pa vi.

Extrait d’un texte inédit de Babou B’Jalah