Matant Zélida la ékrir Justin : Mon shèr nové, mon spès salté, rouj-de-fon dovan l’étèrnité, mi antan azot apré parl l’anvironeman : fé pa si, fé pa la, lo bon jèss i fo an avoir, lo mové jèss i fo pa an avoir… Mi soré dir koman sa i énèrv amoin ! Zot i pans vréman triy bann déshé-bak jone, bak vèr, bak gri - sar in bon n’afèr pou nou bann pov tèrien ? Moin pèrsonèl mi fé konm dann tan lontan é mi voudré oir in moun politik vien dir amoin in n’afèr ! Tout fason, moin la fine dir, lo zour (…)